درست چند سال پیش، هیچ انتظار سرعت سریع ماشین های بسته بندی پیچ رفتن دیجیتال را نداشت. با سریع تر شدن سرعت فرایند الکترونیکی، نیاز به افزایش جعبه توزیع وجود دارد. با این حال، هنگامی که تعداد کابل های مورد نیاز برای یک سیستم اتوبوس رانی را می توان تا حد زیادی کاهش داد، همراه با ظاهر رایانه های غیرمتمرکز، به این معنی است که نیازی به افزایش اندازه جعبه توزیع نیست. امروزه جعبه های توزیع مستقل در صنعت بسته بندی لازم نیست. ماشین های بسته بندی دیجیتال فضای کمتری نسبت به ماشین های بسته بندی مکانیکی یا الکترومکانیکی قبلی می کنند.
اتوماسیون تغییرات بسته بندی را به ارمغان می آورد: دوران اتوماسیون صنعت بسته بندی حدود یک سال پیش آغاز شد. در آن زمان تجهیزات تمام مکانیکی به یک کنترل کننده منطق قابل برنامه ریزی (PLC) برای کنترل توابع منطق و شفت قدرت مکانیکی درایو مجهز بودند. با این حال انعطاف پذیری این نسل اول تجهیزات اتوماسیون رضایت بخش نیست. محصولات مصرفی، به ویژه غذاها، چرخه عمر کوتاه شده ای دارند و محصولات تمایل به تنوع بخشیدن دارند و الهام بخش تقاضای بیشتر برای انعطاف پذیری تجهیزات هستند. در بعدها توسعه یافته نسل دوم تجهیزات اتوماسیون، توابع بیشتر و بیشتر از شفت قدرت مکانیکی به سیستم درایو الکترونیکی منتقل شد، و تابع منطق هنوز هم توسط سیستم PLC کنترل می شد.
توابع منطق در اصل توسط PLC انجام می شود در حال از دست دادن اهمیت خود، و در حال حاضر آن تابع حرکت الکترونیکی است که غالب است. با پیشرفت الزامات انعطاف پذیری تجهیزات، تعداد موتورهای سروو نیز افزایش یافته است. یعنی به دلیل زبان ها و سیستم های مختلف برنامه نویسی دیگر به رابط های فیزیکی و منطقی نیاز نیست. از اواسط دهه نود، برخی از شرکت ها روند راه حل های یکپارچه کنترل حرکت و کنترل منطق را در حوزه ماشین های بسته بندی پیچ رانده اند.
